Snak jij ook zo naar knuffelen? Logisch, het is namelijk super gezond! Andere vraag: wanneer en hoe vaak knuffel je? Waarschijnlijk veel minder dan je zou willen… Aha! Troost je; je bent een van vele. Lees hier tips om ongegeneerd en vrij te knuffelen. Let’s hug!

Knuffel jij (genoeg) voor meer geluk?

 

Je eerste knuffels

Kun jij je nog herinneren dat je een knuffel had toen je nog een klein kind was? Een beer, giraffe, draak, prinses, kikker, hond, poes, superman of aapje misschien. Het bood je bescherming, geborgenheid en troost. Het ving het gemis van je ouders op als ze niet in de buurt waren. Of je powerknuffel jaagde de boze wezens onder je bed weg. En knuffelen wilde het knuffeltje altijd als jij het wilde! Onvoorwaardelijk! Je kunt je het drama voorstellen als die knuffel opeens kwijt is en het belang van het knuffelbeestje op de voorgrond treedt. En de urgentie om hem zo snel mogelijk terug te vinden. Als ouder herken je wel dat je alles op zijn kop zet om die knuffel terug te vinden zodat de rust in huis keert 🙂 Er worden zelfs heuse zoektochten op touw gezet als er een knuffel vermist wordt en de ouders met de handen in het haar zitten en het kind intens verdrietig is.

Waarom een knuffel?

Natuurlijk hadden we het liefst dat onze ouders ons beschermden, knuffelden en troostten, maar de knuffel kwam op een goede 3e plaats. Knuffelen is noodzaak voor ons als mens: een knuffel om genegenheid te tonen, om liefde te tonen, om te troosten, om te vieren, om te rouwen. Het is een teken van compassie naar de ander. Het verbind, nodigt uit, het is contact maken vanuit je hart, is open en kwetsbaar. Met andere woorden: heel menselijk! (Klik HIER als je meer over kwetsbaarheid wil lezen, of lees eerst nog even verder.)

Het is bekend dat bij aanraking (en dus ook bij knuffelen) oxytocine vrijkomt. Bij een affectieve aanraking wordt dit stofje, ook wel knuffelhormoon of gelukshormoon genoemd, in je hersenen aangemaakt en zorgt er voor dat je je meer ontspannen voelt, het verzacht pijn (denk aan het troosten van je kind als het gevallen is, wrijven over de zere knie bijvoorbeeld) en verlaagt je bloeddruk.

Alle redenen dus om meer te knuffelen. Zelf knuffel ik graag met mijn vrouw en mijn kinderen op dagelijkse basis 🙂 . Maar ik geef ook graag een “hug” aan andere mensen waar ik verbinding mee voel. Toch zeg ik er eerlijk bij dat ik het soms wel wil, maar niet durf. Bij mij werkt het meestal zo: Ik kijk eerst de kat uit de boom, wil mensen eerst beter leren kennen. Als ik iets van mijzelf laat zien en de ander ook, dan ontstaat verbinding. Vanuit die verbinding kan het vertrouwen ontstaan om een knuffel te geven. Bij mij was de angst voor afwijzing (de kans is groot dat je die angst ook wel herkent bij jezelf) altijd de reden om niet aan te raken of te knuffelen.  Gelukkig is die angst veel minder geworden. Een knuffel is liefdevol, onvoorwaardelijk en soms zonder woorden. Dat is mij veel waard!

“Een knuffel nodigt uit tot verbinding en geeft ruimte aan de ander om zichzelf te zijn.”

Angst voor knuffelen

Helaas zit onze maatschappij zo in elkaar dat afstandelijkheid en hard zijn voor jezelf en anderen een soort norm is geworden. Hierdoor wordt afstand en eenzaamheid gecreëerd. We weten niet zo goed meer hoe hier mee om te gaan. Zeker als we ons eenzaam voelen en meer verbinding zoeken. Hoe zit dat bij jou? Ben jij bang om te knuffelen? Wat houd jou tegen? Is er schaamte? Is er angst voor afwijzing? Komt de ander te dicht in je persoonlijke ruimte? Heb je een negatieve ervaring met aanraking opgelopen? Vind je jezelf het niet waard om liefde te geven of te ontvangen via een omhelzing? Heb je ooit geleerd dat het niet oké is om aan te raken of je gevoelens te tonen? Of vermijd je misschien pijn?

Natuurlijk heeft het iets kwetsbaars, je laat jezelf zien in al je kwetsbaarheid. Dat maakt het dan ook, in mijn ogen, een mooi gebaar naar de ander. Je geeft de ander zo ook ruimte om zichzelf te zijn.

Gelukkig zie ik ook steeds meer om mij heen dat er meer geknuffeld word. Zo heb je al een aantal jaren de free hugs movement, is de “grouphug” erg popuair geworden en bestaan er echte knuffelcoaches die je onder andere kunnen ondersteunen om meer van denken naar voelen te gaan (deze ondersteuning bied ik ook, maar dan met behulp van massage therapie).

Hoe weet ik of iemand een knuffel wil ontvangen?

Natuurlijk heeft iedereen zijn persoonlijke ruimte en grenzen. Ik raad daarom zeker niet aan om “zomaar” iemand een knuffel te geven. Wat je bijvoorbeeld wel kan doen:

  • Spreid bij een begroeting je armen (uitnodiging tot een knuffel) en wacht af of dit beantwoord wordt (als het beantwoord wordt met een op afstand uitgestoken hand, is dat een teken dat een knuffel niet gewenst is 😉 )
  • Vraag of je een knuffel mag geven. Het is heel belangrijk dat je potentiele mede-knuffelaar toestemming geeft!
  • Kijk de ander aan. Dit schept al verbinding en je krijgt mogelijk al een indruk over de knuffelbereidheid van de ander 🙂
  • En het belangrijkste: Ga op je intuïtie af! Maar check ALTIJD bij de ander of het wederzijds is!

Belangrijke aandachtspunten

Ook al ben je nu enthousiast geworden om meer te gaan knuffelen, houd wel rekening met de volgende richtlijnen:

  • Een knuffel moet altijd de intentie hebben om te verbinden! En niet om je eigen behoeften te vervullen of tekorten aan te vullen.
  • Een knuffel kun je niet forceren! Ook al heb je zelf het gevoel dat er geknuffeld mag worden: de ander hoeft dat gevoel niet te hebben. Accepteer en respecteer dat dan!
  • Als de ander een duidelijke ‘NOPE’ terug geeft op je knuffelverzoek, in taal of non-verbaal, neem je verlies en neem het niet persoonlijk. Een hand geven, een boks, tikje op de schouder is ook een prima alternatief.
  • Ben je nog een totaal ongeoefende knuffelaar? Oefen eerst met de mensen die het dichtst bij je staan. Of met je huisdier, als dat veiliger voelt. Je huisdier geeft je  (over het algemeen) onvoorwaardelijke liefde. En als je de smaak te pakken hebt, waag je dan ook eens aan een grouphug!
  • Als de ander een duidelijke ‘NOPE’ terug geeft op je knuffelverzoek, in taal of non-verbaal, neem je verlies en neem het niet persoonlijk. Een hand geven, een boks, tikje op de schouder is ook een prima alternatief.

Mijn vraag aan jou

 

Hoe denk jij nu over het geven van een knuffel? Ga je het meer doen? En met wie?

Mag er meer geknuffeld worden in onze maatschappij?

Denk jij dat de wereld dan een stukje mooier word?

Of vind je het onzin en ga je over tot de orde van de dag?

Ik ben nieuwsgierig naar jouw antwoord!

Wil je weten wat ik voor je kan beteken? Neem dan contact met mij op.

Call Now Button

Pin It on Pinterest

Share This

Deel dit

Deel deze inspiratie met je vrienden!

%d bloggers liken dit: